کیانوش کشوری مدتی است شعری نسروده! طبع لطیفش از چه آزرده شده، نمی دانم!؟ اما می دانم که سکوت شاعر، آبستن طوفان است! امیدوارم کیانوش و کیانوش های دیگر قلم هاشان را بردارند و بنویسند، چرا که اگر هنر نباشد حقیقت ( واقعیت) ما را نابود می کند!*

 

 

 

 

 

 

از وبلاگش شعر زیر را نقل می کنم:

 

کاری ازدست خدایان المپ:

گایا

اورانوس

زئوس، ژوپیترِ بزرگ حتی!

برنیامده

که نشسته کنارِ رودخانه به این فکر می کند...

تا جنوب راهی نیست.

به یاد نمی آورد…

اصلاً همه چیز از کی ِ زمان؟

کجای ِ زمین؟

قرار بوده کسی بیاید بروند اقیانوس آرام

راه نشانِ ماهی های سرگردان بدهند

کسی نیامده

خدایان دروغ گفته اند

نشسته کنار رودخانه به این فکر می کند…

-----------------------------------------------------------

* نیچه: اگر هنر نبود حقیقت( واقعیت) ما را نابود می کرد.

این آیه را چه بسیار دیده ایم:

۩ و برزوالله جمیعا فقال الضّعفوا للذّین اسْتکبروا انّا کنّا لکم تبْعا فهل انتم مغنون عنّا من عذاب الله من شی ۩  روزی که مردم از قبرها برانگیخته و به پیشگاه خدا حاضر شوند در آن روز ضعیفان به گردنکشان گویند ما در دنیا تابع رای شما بودیم. آیا امروز شما هم ما را از عذاب خدا کفایت می کنید؟(ابراهیم-21)

اما چه سود که معنی اش را نفهمیده ایم!

متنی از وبلاگ آقای فرید صلواتی (نوه ی مرحوم علامه جعفری {ره}) می خواندم، دیدم بد نیست شما هم بخوانیدش. برای دیدن مطلب لینک زیر را کلیک کنید:

http://www.faridsalavati.blogfa.com/post-192.aspx

نمی دانم این مطلب را کجا خواندم. زیباتر از این ندیده بودم.

روزى روبرتو دوویچنزو گلف باز بزرگ آرژانتينى، پس از بردن مسابقه و دريافت چك قهرمانى لبخند بر لب مقابل دوربين خبرنگاران وارد رختکن می‌شود تا آماده رفتن شود.

پس از ساعتى، او داخل پاركينگ تك و تنها به طرف ماشينش می‌رفت كه زنى به وى نزديك می‌شود. زن پيروزيش را تبريك می‌گويد و سپس عاجزانه می‌افزايد كه پسرش به خاطر ابتلا به بيمارى سخت مشرف به مرگ است و او قادر به پرداخت حق ويزيت دكتر و هزينه بالاى بيمارستان نيست.
دوویچنزو تحت تاثير حرف‌هاى زن قرار گرفت و چك مسابقه را امضا نمود و در حالى كه آن را توى دست زن می‌فشارد گفت: براى فرزندتان سلامتى و روزهاى خوشى را آرزو می‌كنم.

يك هفته پس از اين واقعه دوویچنزو در يك باشگاه روستايى مشغول صرف ناهار بود كه يكى از مديران عالی‌رتبه انجمن گلف بازان به ميز او نزديك می‌شود و می‌گويد: هفته گذشته چند نفر از بچه‌هاى مسئول پاركينگ به من اطلاع دادند كه شما در آنجا پس از بردن مسابقه با زنى صحبت كرده‌ايد و چک قهرمانی خود را به او بخشيده‌ايد. می‌خواستم به اطلاعتان برسانم كه آن زن يك كلاهبردار است. او نه تنها بچه مريض و مشرف به موت ندارد، بلكه ازدواج هم نكرده. او شما را فريب داده، دوست عزيز.
دوویچنزو می‌پرسد: منظورتان اين است كه مريضى يا مرگ هيچ بچه‌اى در ميان نبوده است.
- بله كاملاً همينطور است.
دوویچنزو می‌گويد: در اين هفته، اين بهترين خبرى است كه شنيدم.

عشق به زندگی اش زد

مثل شاهینی که به کبوتر خانه زده باشد.

چه قشقرقی به پا شد!

تمام کفتر ها که دارای نژاد اصیل بودند

کورمال کورمال بال بال زدند و از نفس افتادند

و کفتر باز که خلق و خوی ملایمی داشت

با دیدن این صحنه  فریاد برآورد

دست هایش را تضرع آمیز به آسمان برداشت

و اشک هایش سرازیر  شد:

دیگر با کفتر های چتری و کاکلی خود

جایزه ایی کسب نخواهد کرد

بعد از این همه سال

که کفتر های ارزشمندش

 سرآمد تمام کفتر ها بودند...

اما خیلی زود اشکهایش را پاک کرد.

اکنون او در مه صبحگاهی می تازد

در حالی که شاهین چشم درشتی روی دستش نشسته است.

با آرزوی موفقیت برای این مترجم و نویسنده ی جوان.

این تصویری از تبلیغ های دولت (شاید هم گروه های مردم نهاد) مصر برای تشویق زنان و دختران به حفظ حجاب اسلامی است. طراح آن ایده ی زیبایی ارائه داده است. معنی ی نوشته ی عربی به این شرح است (البته با نقل به مضمون! چون عربی ی من زیاد خوب نیست!):

چگونه به آسانی می گذاری اندک اندک از تو کامجویی کنند

در حالی که به آسانی می توانی از خودت حمایت کنی.

به سرشت خویش بازآی و به مصلحت خویش آگاه باش!

 به نقل از:

http://www.asriran.com/files/fa/news/1387/7/7/98754_189.jpg

سيد غلامرضا (پژمان) نعمت پور از دوستان خوب عکاس و فیلمساز همشهری ی ما است. اگر فرصت کردید به وبلاگ خبری-تحلیلی و همچنین فتو بلاگ ایشان سری بزنید. پشیمان نمی شوید!

این یکی از عکس های خبری ی پژمان است که چند ماه قبل در معارفه مدير كل فرهنگ و ارشاد اسلامي استان گرفته و به نظرم خیلی زیرکانه و با موقعيت سنجي ي عالي گرفته شده، این طور نیست؟!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

به نقل از: چراغ هاي رابطه http://www.nosratdarvishi.com/article.aspx?id=378

دكتر اميد مسعودي

یکی از خوانندگان محترم که خود را "مردزما"* نامیده اند، نظری را به صورت خصوصی در مورد مطلب قبلی (کشتی فرهنگی/به ضم کاف/) برای ما ارسال نموده است. جا دارد با تشکر از ایشان، خواهش کنیم از ایشان و دیگر خوانندگان محترم که لطف بفرمایید و با اسم و آدرس اینترنتی ی حقیقی و یا حداقل با اسم و آدرس اینترنتی ی مجازی تان نظر دهید تا اگر مثل همین نظر که خصوصی اما برای خواندن دیگران هم مناسب است و خواستیم در وبلاگ بیاوریم، حداقل از شما اجازه بگیریم و بعد در وبلاگ منتشرش کنیم.

به هر حال با اجازه از خانم یا آقای مردزمای عزیز نظر ایشان را (البته با فونت بزرگتری) بخوانید: