تبليغاتX
خط خطی می کنم، پس هستم.
دو هفته نامه فخر لرستان در شماره ۲۲-سال دوم به تاریخ ۲۶ خرداد ۱۳۸۸ در صفحه ۳ نتایج انتخابات دور دهم ریاست جمهوری در استان لرستان را به صورت شهر به شهر چاپ کرده است. آنچه در این نتایج جالب است، مشارکت ۱۰۴ درصدی واجدین شرایط رای دادن در شهرستان سلسله (الشتر) و مشارکت ۵/۱۰۱ درصدی در شهرستان دلفان (نورآباد) می باشد!!!

جدول درصد مشارکت شهرستان های استان لرستان به این شرح است:

شهرستان

درصد مشارکت در انتخابات دهم ریاست جمهوری

سلسله

                                   ۱۰۴         [!]

دلفان

                                 ۱۰۱/۵       [!]

ازنا

۹۲/۵

کوهدشت

۸۷/۳

دورود

۸۷

پلدختر

۸۳/۵

بروجرد

۸۲/۴

خرم آباد

۸۲/۲

الیگودرز

۷۶/۹

اما آرای هر یک از کاندیداها در شهرهای استان لرستان به شرح ذیل است:

 

احمدی نژاد

موسوی

رضایی

کروبی

خرم آباد

۲۰۳۰۲۶

۷۲۱۱۳

۴۲۲۴

۷۳۲۷

بروجرد

۱۲۷۳۰۰

۴۹۶۵۱

۱۸۵۱

۲۶۹۰

الیگودرز

۳۹۶۹۰

۹۳۳۰

۲۳۶۶

۱۴۵۱۲

دورود

۶۶۵۰۶

۱۹۸۷۶

۱۶۸۳

۲۲۱۳

کوهدشت

۷۴۷۲۹

۲۹۴۱۰

۲۰۴۳

۷۳۲۶

پلدختر

۳۰۲۶۲

۹۵۹۹

۶۷۱

۱۲۰۰

دلفان

۶۲۸۲۱

۱۳۴۵۵

۶۶۹

۶۵۱۸

سلسله

۴۱۴۹۶

۸۰۱۶

۴۰۱

۳۲۷

ازنا

۳۱۹۹۱

۷۷۰۶

۱۰۱۲

۱۹۲۳

در نتیجه هر یک از چهار کاندیدا در استان لرستان آرای ذیل را بدست آوردند:

محمود احمدی نژاد ۶۷۷۸۲۱ رای

میرحسین موسوی ۲۱۹۱۵۶ رای

مهدی کروبی ۴۴۰۳۶ رای

محسن رضایی ۱۴۹۲۰ رای

الله اعلم

+ خط خطي شده در دوشنبه یکم تیر 1388ساعت 13:26 توسط سيد مصطفي جهانبخت |

بسم الله الرحمن الرحیم
حضور مردم در صحنه از دست آوردهای بزرگ انقلاب اسلامی است که باید آن را پاس داشت و راههای آن را گشاده تر کرد. این حضور شکوهمند از همه بخش ها و گروههای سنی و صنفی در ایران یک پیام روشن دارد که مردم صاحب کشور و انقلاب اند. این پیام را امروز نیز باید دریافت؛ سکوت اعتراضی و رفتار مدنی مردم در راهپیماییها هم نشانه رشد و بیداری و مسؤولیت پذیری مردم است و هم حکایتگر این واقعیت انکار ناپذیر است که مردم دارای حقوق اساسی و مشخص هستند که هر نظامی موظف به رعایت آنهاست. تبلیغات تحریک کننده و اهانت آمیز نسبت به مردم که همواره مستقل عمل کرده اند و انتساب حرکت سالم آنان به بیگانگان خود جلوه ای از اعمال سیاست های نادرست است که سبب دورتر شدن مردم از حکومت می شود.
در ایران انتخاباتی برگزار شده است و انبوهی از مردمان بزرگوار که آن حماسه حضور را آفریدند نتیجه اعلام شده را باور ندارند و به آن معترض اند. اعتماد عمومی در این زمینه لطمه دیده است و بستن راه اعتراض مدنی به روی مردم به معنی گشودن راههای خطرناکی است که خدا می داند به کدام سرانجام برسد.
باید حق مردم را پاس داشت و در عین تدبیر در برابر هرگونه تشنج و تشنج آفرینی و ناامنی (که از ساحت مردم به دور است) باید از شیوه های پرهزینه و زیانبار برای نظام و مردم از جمله مقابله نظامی و خشونت فاصله گرفت و همگان در جهت ترمیم اعتماد عمومی که پشتوانه اصلی نظام و کشور است برآییم و حرکت کنیم.
ضرب و جرح و ارعاب که نمونه تأسف آور آن را در روز شنبه شاهد بودیم و موجی از دستگیری از زنان و مردان و نخبگان سیاسی و فرهنگی کشور از اولین ساعات اعلام نتایج تاکنون و ممانعت از اجتماعات آرام و باوقار مردم که از نشانه های فرهنگ بالای هموطنان است، مشکلات را افزون می کند.
فرصت ها به سرعت می گذرد و به تهدید تبدیل می شود، در حالی که بر این باورم که هنوز راه رهایی از این وضعیت آشفته بسته نیست و نیازی به امنیتی کردن و نظامی کردن فضا ندارد.
ارجاع امر به مرجع یا مراجعی که باید حافظ حقوق مردم و مجری انتخابات سالم و آزاد و ناظر بر آن باشند، ولی خود مورد انتقاد و شکایت اند راه حل مسأله نیست.
در بازگشایی این گره چرا نگاهی به روش و سیرت حضرت امام (ره) نداریم که در موارد مشابه بوده است و می تواند و باید مورد تأسی و اهتمام قرار گیرد.
تعیین هیأتی عادل، کاردان، بیطرف و شجاع که به ویژه مورد اعتماد معترضان هم باشد و پذیرش داوری منصفانه آن هیأت راهی برای عبور از این مرحله و گامی مثبت در جهت تقویت نظام و بازسازی اعتماد عمومی و نیز نشانه تصمیم گیری خطیر و گره گشا در هنگامه های حساس به نفع مردم و در جهت آرمانهای انقلاب است.
آزادی سریع دستگیر شدگان و زندانیهایی که موجب نگرانی عمیق خانواده های آنان و بسیاری از مردم شده است و نیز بازکردن راههای ارتباطی و اطلاع رسانی که متأسفانه همه را بسته اند می تواند فضای جامعه را تلطیف کند.
از سوی دیگر اعتراض و انتقاد به شیوه مدنی و به دور از هرگونه ناآرامی را که حق مسلم مردم است باید همگان پاس داریم.
نفی خشونت و تغییر فضاسازی کین توزانه و دشمن آفرین و مبتنی بر تهمت و افترا به فضای جدید مبتنی بر حقیقت، به محبت و دوستی و تعامل با یکدیگر نیز باید سرلوحه عمل قرار گیرد.
در این صورت است که هر هزینه ای که پرداخت شود نظام با همه ارزشهایش مصون و محفوظ خواهد ماند.
مردم حضور دارند و همچنان در انتظارند، این حضور را باید محترم شمرد.
ان ارید الا الاصلاح ما استطعت و ما توفیقی الا بالله * علیه توکلت و الیه انیب

                                                           سید محمد خاتمی
                                                             31 خرداد 1388

+ خط خطي شده در یکشنبه سی و یکم خرداد 1388ساعت 14:53 توسط سيد مصطفي جهانبخت |

عبادتگاه ها همواره در تمام تمدن ها محترم بوده و هستند. ایرانیان نیز همواره به عبادتگاه های سایر تمدن ها احترام نهاده اند. می خواهم بگویم آنان که مسجد لولاگر را آتش زده اند نه تنها ایرانی نیستند بلکه از هر تمدنی به دور اند. این ها آدم نیستند، یک مشت وحشی اند. آنان که به فکر ایران و ایرانی هستند باید با این آشوبگران برخورد کنند. اما اعتراض ها و انتقادها نیز از طریق قانون و آرام دنبال شود.

+ خط خطي شده در یکشنبه سی و یکم خرداد 1388ساعت 14:35 توسط سيد مصطفي جهانبخت |

«تناقض معتبر، جلوه های یک ذهن چند منظوره» عنوان عجیب و غریبی برای وبلاگی چند منظوره نیست! بنفشه رافع نویسنده ی وبلاگی است با این عنوان و به این نشانی:
 وی در وبلاگش ضمن نویسندگی به ترجمه ی آثار ریز و درشت نویسندگانی می پردازد که یا انگلیسی زبان اند و یا به انگلیسی ترجمه شده اند و البته ترجمه های بسیار روان و خوبی به خوانندگان ارائه داده است. دلیل این حرف را می خواهید؟ در معرفی این وبلاگ می خوانیم:
«درود بر شما. به وبلاگ تناقض معتبر خوش آمدید. بنفشه رافع هستم، متولد شهریور سال شصت و چهار، کارشناس رشته ادبیات انگلیسی و دانشجوی کارشناسی ارشد مطالعات ترجمه در دانشگاه علامه طباطبایی.»
همین کافی است تا دلیل ترجمه های روان و خوب ایشان را متوجه شوید. چه انتظاری از یک کارشناس ارشد مطالعات ترجمه دارید جز انجام ترجمه هایی زیبا و روان؟!
در اینجا دو نمونه از ترجمه های خانم بنفشه رافع را بخوانید:
 
 
پیش بینی آخر الزّمان

پیامبر:" پیش بینی می کنم..."

جمعیّت:"چی؟ چی؟"

پیامبر:"تغییر."

جمعیّت(به پا خاسته):"بکشیدش!"

دسامبر ۱۹۹۷
 
 
شعری از تد هیوگز
 
کفتر باز

عشق به زندگی اش زد

مثل شاهینی که به کبوتر خانه زده باشد.

چه قشقرقی به پا شد!

تمام کفتر ها که دارای نژاد اصیل بودند

کورمال کورمال بال بال زدند و از نفس افتادند

و کفتر باز که خلق و خوی ملایمی داشت

با دیدن این صحنه  فریاد برآورد

دست هایش را تضرع آمیز به آسمان برداشت

و اشک هایش سرازیر  شد:

دیگر با کفتر های چتری و کاکلی خود

جایزه ایی کسب نخواهد کرد

بعد از این همه سال

که کفتر های ارزشمندش

 سرآمد تمام کفتر ها بودند...

اما خیلی زود اشکهایش را پاک کرد.

اکنون او در مه صبحگاهی می تازد

در حالی که شاهین چشم درشتی روی دستش نشسته است.

با آرزوی موفقیت برای این مترجم و نویسنده ی جوان.

+ خط خطي شده در شنبه سی ام خرداد 1388ساعت 11:45 توسط سيد مصطفي جهانبخت |

سرود «ایران ای سرای امید»، هیچ ارتباطی به شرایط کنونی ندارد
+ خط خطي شده در پنجشنبه بیست و هشتم خرداد 1388ساعت 10:28 توسط سيد مصطفي جهانبخت |

دیگر نمی توانم سکوت کنم!
دولتی که ۲۴ میلیون رای واقعی دارد (که اگر دارد!) این طور فضایی ایجاد نمی‌کند. 
استدلال های آقایان وزارت کشور و شورای نگهبان با همه ی جدول ها و آمارهای رنگارنگشان که دیشب از همه ی شبکه های رسانه ی مثلا ملی پخش می شد، قبول!!!
 اما من دارم پایین آمدن سرعت اینترنت را می‌بینم؛ سایتهای فیلترشده را می‌بینم؛ قطع شبکه اس ام اس و تلفن همراه تهران در برخی ساعات را می‌بینم؛ پارازیت روی شبکه های خبری ی فارسی و غیر فارسی ی ماهواره‌ها را می‌بینم؛ دوستم مهدی و نامزدش را می‌بینم که در میدان شهدا در حالی که می خواسته اند از شرکت محل کارشان به خانه هاشان برگردند و گاز اشک‌آور زده‌اند و حالا صدایش به زور در می‌آید را می‌بینم؛ عکس‌های کشته‌شدگان و زخمی‌هایی که دست به دست با بلوتوث جابجا و منتشر می شوند را می‌بینم و متاسفانه فضای بغض آلود شهر خرم و آبادی را می بینم که یک به اصطلاح فیلمساز و عکاسش که تا همین دیروز گیس بلند دم اسبی می گذاشت ولی امروز چماق به دست با شلوار پلنگی پشت موتور تریل نشسته و با ظاهری طالبانی ایجاد رعب و وحشت می کند را می‌بینم. من دارم لغو امتحانات دانشگاه همسرم را می‌بینم و مسخره‌ بازی های رسانه ی مثلا ملی را برای پوشش ندادن اتفاقات جامعه و محدود کردن اعتراضات و اغتشاشات به تهران را می‌بینم.
دیگر نمی توانم سکوت کنم!
من دارم ایجاد فاصله بین حکومت و ملت و دو دسته شدن و بی‌اعتمادی مردم نسبت به همدیگر و وقاحت افسار گسیخته را به درستی درک می کنم.
دیگر نمی توانم سکوت کنم!
+ خط خطي شده در پنجشنبه بیست و هشتم خرداد 1388ساعت 10:6 توسط سيد مصطفي جهانبخت |

توضیح: این مطلب مربوط به روز شنبه است اما خطوط اینترنت شلوغ بود و نتوانستم در وبلاگ قرارش دهم.

انتخابات تمام شد. در یک ماراتن سنگین (البته بیشتر به کشتی ی کج شباهت داشت!) نامزدها برنامه ها و نظراتشان را گفتند، مردم به طرفداری از نامزدهای مورد علاقه خودشان فعالیت کردند. حتی در بعضی خانواده ها پدر طرفدار یکی بود، مادر و دختر طرفدار دیگری و پسر طرفدار سومی (مادربزرگ خانواده هم که فقط چـُرت می زد!). اما امروز همه دور سفره ی ناهار نشسته بودند.

رای مردم می توانست چیز دیگری باشد اما امروز دکتر احمدی نژاد رییس جمهور است. اصل حضور حداکثری ی مردم بود که به انجام رسید. باید از امروز به فکر ایرانی سبز و پر امید باشیم.

 

 

+ خط خطي شده در دوشنبه بیست و پنجم خرداد 1388ساعت 11:1 توسط سيد مصطفي جهانبخت |

میرحسین موسوی به خرم آباد آمد و مورد استقبال ۲۰۰ هزار نفر از شهروندان خرم آباد و حومه قرار گرفت. مسیرهای پل حاجی به دانشگاه لرستان، پل بزرگ به دانشگاه لرستان، استانداری به دانشگاه لرستان، سبزه میدان به دانشگاه لرستان و محوطه دانشگاه به قدری جمعیت آمده بود که چند نفری دچار گرمازدگی شدند.

زهرا رهنورد با لهجه ی لری ی بروجردی با مردم سخن گفت و اعلام کرد که تهمت احمدی نژاد به من در مورد سندسازی و مدرک سازی، تهمت به زنان لرستان و زنان ایران است. میرحسین موسوی نیز اعلام کرد که دولت های قبل به لرستانی ها قول های زیادی داده اند و عمل نکرده اند و در صورت رییس جمهور شدن، دولت من آن قول ها را عملی خواهد کرد. ایشان لرستان را به استناد آثار هنری ی که در موزه های دنیا به چشم می خورد، مهد فرهنگ ایران دانست و لرستانی ها را حافظ فرهنگ و مرز و بوم ایران دانست.

پس از پایان سخنرانی در ساعت ۱۰، مردم با راهپیمایی ی آرام و باشکوه خود از میرحسین موسوی حمایت کرده و شعارهای تبلیغاتی در حمایت از او سردادند. این راهپیمایی تا این ساعت (۱۲:۲۶) ادامه دارد ولی متاسفانه نیروی انتظامی در برخی نقاط و علی الخصوص در میدان ۲۲ بهمن به کتک زدن این جوانان پرداخت.

میرحسین موسوی در دیگر سفر به شهرهای استان در بروجرد، زادگاه همسرش، سخنرانی می کند.

+ خط خطي شده در چهارشنبه بیستم خرداد 1388ساعت 12:27 توسط سيد مصطفي جهانبخت |

دوستی از من پرسید: چرا به میرحسین رای می دهی؟

گفتم: برای من به غیر از هزار و یک دلیلی که همه ی طرفداران میرحسین می گویند، دو دلیل ازهمه مهم تر است.

۱- میرحسین موسوی، هنرمند است و لااقل درد هنرمندان را می داند. در این دوره ی چهار ساله هیچ ارزشی برای فرهنگ و هنر و هنرمندان قائل نشدند. ببینید چقدر این دولت غیرفرهنگی بود که رهبر معظم انقلاب هم در دیدارشان با هیات دولت گفتند که به حوزه فرهنگ ظلم شده و حوزه فرهنگ مظلوم مانده است.

۲- اصلاح طلبان حامی ی میرحسین موسوی، میانه رو تر از حامیان دیگر کاندیدای اصلاح طلب هستند. اگر چه آقای کروبی به میرحسین موسوی تذکری در مورد سه-چهار نفر از افراد ستادش داد (که به نظرم حق با کروبی است) اما به اطرافیان ایشان که نگاهی بیاندازیم افراد میانه رویی از هر دو گرایش سیاسی کشور را خواهیم دید.

+ خط خطي شده در دوشنبه هجدهم خرداد 1388ساعت 12:28 توسط سيد مصطفي جهانبخت |

به نقل از: http://www.jomhoriyat.com/tag/module/viewtops/news/2386/همراهان-احمدي-نژاد--بايد-به-ما-وقت-بدهيد-الان-با-دفتر-ضرغامي-تماس-مي/#mynews

جمهوريت : آنچه شب چهارشنبه سیزدهم خرداد هنگام مناظره تلویزیونی میرحسین موسوی و محمود احمدی نژاد در برابر چشم میلیونها بیننده اتفاق افتاد تنها یک سوی ماجرا بود. از آن طرف و پشت دوربین ها حوادث دیگری پیش آمد که مرور آنها می تواند گوشه های تاریک این مناظره روشن کند، حوادثی که به روشنی نشان می دهد که اقتدارگرایان در آن شب از هیچ ترفندی فروگزار نکردند، گویا نظرسنجی های مخفیانه ای که اطلاعات آن تنها در اختیار سران بلند پایه نظام قرار می گیرد برای آنان مسجل کرده بود که آرای آنان سیر نزولی دارد و مقبولیت آخرین نخست وزیر ایران رو به فزونی دارد. اما پشت دوربینها چه گذشت؟

دو نامزد ریاست جمهوری دهم به تنهایی وارد استودیوی شبکه سوم نشدند، موسوی همراه با مجيد مجيدي، عرب مازار، بهزاديان نژاد، حيدريان، بهشتي، ‌فاتح و ‌زنگنه به صدا و سیما وارد شد و از آن طرف احمدی نژاد را کسانی مانند رحيم مشائي، زاهدي وفا، كلهر، بهمني و ‌محرابيان همراهی می کردند.

بلافاصله پس از آغاز مناظره یکی از همراهان موسوی پیامکی دریافت کرد که بخشی از استراتژی آن شب اقتدارگرایان را برملا می کرد: صدابردار برنامه با زیرکی صدای میرحسین موسوی را زیر می کند و در مقابل به صدای احمدی نژاد اکو می دهد، در این حالت مختصر لرزش صدا بسیار برجسته می شود و در ذهن مخاطب این طور تداعی می شود که میرحسین موسوی بر خود مسلط نیست و تحت تأثیر فضای مناظره قرار گرفته است.

در ده دقیقه سوم برنامه همراهان احمدی نژاد از جمله کلهر و هاشمی ثمره انگار مسابقه فوتبال تماشا می کردند، صدای هلهه و دست زدن آنان پس از هر اظهار نظر احمدی نژاد به هوا می رفت. در این ده دقیقه رئیس دولت نهم به استقبال از وی در کشورهای دیگر و نیز آزادی ملوانهای انگلیسی اشاره می کرد.

زمانی که احمدی نژاد موضوع مدرک زهرا رهنورد را مورد تشکیک قرار می داد بار دیگر صدای شادی همراهان رئیس دولت به آسمان رفت، یکی از آنان هیجان زده فریاد کشید: "کارش تمام شد!"

ده دقیقه پایانی صحبت های محمود احمدی نژاد آغاز شد و او این بار اتهاماتی را متوجه سران نظام کرد، علاوه بر آن به کاغذهایی که در دست داشت اشاره کرد که به گفته وی مدارک خانمی است که همه جا کنار موسوی قرار دارد. در این لحظه وقت احمدی نژاد به پایان رسید و نوبت بار دیگر به موسوی رسید.

آخرین دقایق برنامه که از سر قرعه نصیب میر حسین موسوی شده بود در حقیقت بهترین دقایق حضور او بود. پاسخ وی به اتهامات احمدی نژاد لبخند رضایت را رفته رفته از لبان همراهان رئیس دولت نهم کمرنگ و کمرنگ کرد. رئیس جمهور در حالی که وقت وی به پایان رسیده بود به میان صحبت های موسوی آمد و با قطع گفته های وی خواست پاسخ دهد، حال آن که مطابق قوانین مصوب مناظره های تلویزیونی وی حق چنین کاری نداشت.

همراهان رئیس جمهور که شکست را به چشم می دیدند به هر دری می زدند، آنان شاید مناظره را با برنامه هایی نظیر نود اشتباه گرفته بودند که گمان می کردند می توانند از تهیه کننده برنامه خواستار وقت بیشتری شوند، حال آن که مطابق قوانین مناظره های تلویزیونی هر طرف مناظره تنها چهل و پنج دقیقه فرصت سخن گفتن دارد. یکی از این همراهان که از شدت خشم عنان اختیار از کف داده بود به سوی تهیه کننده آمد و فریاد کشید: "مگر نمی بینی که رئیس جمهور وقت می خواهد؟! به مجری بگو به ایشان وقت بدهد!" سپس وی را به کناری می کشد و از او می خواهد تا با دفتر مقامات ارشد صدا و سیما تماس بگیرد.

روشن است که تماس هاي شان بی اثر بود و با این درخواست غیرقانونی موافقت نشد. همراهان رئیس جمهور که اختیار خود را کاملا از دست داده بود ناگهان به تهیه کننده برنامه حمله کردند.

در میان این هیاهو ناگهان صدای الله اکبری به گوش رسید: همراهان موسوی بودند که با این فریاد همدیگر را در آغوش می گرفتند و پیروزی موسوی را در این مناظره تبریک می گفتند. موسوی پیش از احمدی نژاد از استودیو خارج شد و اعلام کرد که این روند را ادامه خواهد داد.

+ خط خطي شده در پنجشنبه چهاردهم خرداد 1388ساعت 21:36 توسط سيد مصطفي جهانبخت |